سقاخانه:

از سقاخانه های معروفی که در بروجن بوده، سقاخانه محله درب کارونسرا را بايد نام برد. اين سقاخانه باقيمانده مسجد مرحوم حجه الاسلام سيد عبدالرزاق(باني مسجد) است که مسجد مزبور در سال 1332 شمسی طعمه سيل شد و سقاخانه ای که در وسط مسجد مزبور قرار داشته، فقط باقی مانده است.

در همين محله تعزيه خوانان دوره گرد به ذکر مصيبت می پردازند. در سمت غربی سقاخانه سه طبقه سکو وجود دارد که در آن شمع روشن می نمايند. بفاصله 3 تا 4 متری سقاخانه دو درخت بزرگ کهنسال وجود دارد که يکی از آنها توت و ديگری نارون می باشد. اهالی درباره اين درختها معتقدند که در حدود صد و بيست سال از کاشت آنها می گذرد. سقاخانه در زمينی به مساحت 5/2*5/2 ساخته شده است.

مسجد حاج سليمان:

اين مسجد در سال 1285 ه.ق ساخته شد و مسجد حاج سيد ضياء الدين بر روي ستونهای آن بنا گرديد.

مسجد جامع نقنه:

اين مسجد مربوط به دوران تيموريان بوده و سبک و سياق آن مثل مسجد حاج شيخ علی و مسجد حاج آقا ضياء می باشد.

خانه حفيظی:

اين اثر تاريخی مربوط به اواخر دوران قاجاريه می باشد که در خيابان فردوسی بروجن واقع شده است.

کليسای معموره:

کليسای روستای معموره که در 15 کيلومتری بروجن قرار  دارد و در گذشته با توجه به اقليت مسيحی در منطقه از آن استفاده می شده که هم اکنون به عنوان يک مکان تاريخی، ترميم و نگهداری آن توسط سازمان ميراث فرهنگی و گردشگري، انتظار می رود.

حمام مکتب خانه:

اين حمام مربوط به دوران قاجار مي باشد که علاوه بر خدمات رسانی براساس اعتقادات و باورهايی که مردم به آن دارند، جنبه فرهنگی نيز داشته و در بيش از 100 سال قبل ساخته شده است. حمام دارای چهار ستون سنگی و سقف گنبدی به شيوه حمامهای رايج زمان خود می باشد. در حال حاضر تبديل حمام مکتب خانه به چايخانه و سفره خانه سنتي در دست انجام است.

حمام بازار:

حمام بازار و حمام حاج محمد صادق از ديگر يادگاری های معماری به جا مانده شهر بروجن می باشد که پراکندگی حمامها و وسعت هريک بيانگر گسترش و وسعت گذشته و جمعيت هر محله می باشد.